Even bezinnen

Het grote publiek associeert het epicurisme met de onderwerpen die life style bladen doen verkopen: gastronomie, wijn, mode, wellness, exclusief wonen, dure wagens en droomvakanties in exotische oorden. Meestal zijn die geneugten niet goedkoop. Dit staat ver af van de oorspronkelijke leer van Epicurus, die op het vlak van genieten eerder soberheid predikte.

Daarom, als tegengif tegen de vermaakcultuur van ons Avondland, enige wijze woorden van Meester Epicurus:

• Wennen aan een simpel en sober voedingspatroon draagt bij tot de gezondheid
• Het gelukkige leven komt niet tot stand door drinkgelagen en onafgebroken feesten
• Bij seks heeft nog nooit iemand baat gehad, en je mag al blij zijn als het niet schaadt.
• Men moet goed begrijpen dat zowel de lange verhandeling als de korte eenzelfde doel dient.
  

Witte sokken roept zijn lezers op om de draagwijdte van deze diepzinnige beschouwingen tot zich te laten doordringen en de boodschap van de Meester te verspreiden.

Boek op de index

In Molenbeek is er momenteel een petitie aan de gang tegen een boek, dat niet met naam wordt genoemd. De inleiding van deze petitie luidt als volgt:

Een jonge journaliste (die wel geteld 2 nachten in Molenbeek geslapen heeft en er 3 maanden af en toe op straat rond gelopen heeft), heeft bij een Vlaamse uitgever een boek uitgegeven waarin Molenbeek voorgesteld wordt als een islamitische staat, waar een extremistische islam de wet bepaalt en waar het gevaarlijk leven is. Dit boek kreeg aan Vlaamse kant een enorme media belangstelling. Als mensen die al jaren lang in Molenbeek leven of werken, protesteren we met klem tegen die voorstelling van zaken, die een enorme schade aanbrengt aan onze gemeente en op termijn ook aan de jongeren die er wonen. Als we een 600 protesten kunnen verzamelen, zullen we de 'open brief' hieronder met vermelding van het aantal protesten aan de Vlaamse media doorgeven. Omdat we authentieke intekeningen wensen, vragen we naam en adres, niet om er later gebruik van te maken, maar om ons van de authenticiteit van het engagement te verzekeren. Heeft de auteur recht op haar mening? Ja. Wij echter ook, en ongetwijfeld zijn we met een paar honderden meer, en kennen we Molenbeek een heel stuk beter.

Witte sokken betreurt dat de organisatoren van deze petitie geen bronvermelding geven en roept hen dringend op om minstens auteur, titel en uitgeverij te vermelden. Dames en heren initiatiefnemers, u wil uw, ongetwijfeld kritische sympathisanten toch hun eigen oordeel niet onthouden. Wilt u soms argeloze lieden op een listige manier aanzetten tot het ondertekenen van een blanco petitie. Tegen een boek dat ze niet kennen. Net zoals enkele jaren geleden onze moslimbroeder wel petities mochten ondertekenen en betogingen organiseren tegen een boek - dat we ook anoniem wensen te laten. Maar dit literaire meesterwerk mochten ze zeker niet in handen krijgen.

Toch wenst Witte sokken, zonder het boek te lezen, de sympathieke organisatie te steunen in haar oproep. Het is immers goed toeven in Molenbeek. Wij hebben het nog geen moment betreurd dat dat onze redactielokalen gevestigd zijn in een islamitische staat. Nooit hebben we last gehad van kleine of grote criminaliteit. De productiviteit van onze redactie is er op vooruitgegaan sinds alle kruidenierszaken en frituren alcoholische roesmiddelen hebben verbannen. Wij worden niet meer aangezet tot ontuchtige gedachten bij het zien van Mediterane schoonheden, sinds zij zich zedig bedekken. En de gezondheid gaat erop vooruit sinds de laatste Belgische beenhouwerij zijn deuren sloot en er geen spek met eieren of boterhammen met hesp worden geserveerd op de redactievergaderingen.

Sluit de universiteit

In het hoogst lezenswaardige Knack van 29 maart staat te lezen dat zestig procent van de jongeren aan hoger onderwijs begint. Zelden leidt dit tot maatschappelijk succes. De meeste afgestudeerden starten hun loopbaan beneden hun niveau. Ze zetten koffie op een bureel of poetsen de schoenen van het kaderpersoneel. In de humane richtingen zit een jaar na het afstuderen zelfs één opvijf zonder werk.

Anderzijds is er een schrijnend tekort aan metsers, dakdekkers, vloerders en vooral plakkers. Jongelui met een diploma in deze bouwtechnische richtingen kiezen hun werkgever zelf. Of, als zelfstandige kiezen ze zelf hun opdrachtgever. Komt er een vloerder bij u thuis, dan kijkt hij (altijd hij, geen gelijke kansen in de bouw) eerst wat rond. Ligt er niet te veel stof? Is het warm genoeg? Staat er genoeg cola in de koelkast? Ook de loodgieter verwacht dat u zijn werk al wat voorbereidt: kokers openen, gordijnkasten weghalen, gaten boren, buizen leggen en de kranen aansluiten. Op het einde van de dag komt hij eens kijken of het goed is. Alleen ingezetenen van de Slavische landen - die nog gewoon zijn om voor de kost te werken - helpen u uit de nood.

Witte Sokken betreurt deze evolutie en zegt zijn volle steun toe aan het technisch onderwijs. Er moeten dringend meer vaklui komen. Helaas zijn ouders niet te overtuigen om hun kind toe te vertrouwen aan een vakschool. Wie wil er nu de moeder zijn van een gyprocwerker? De politiek torst hier een zware verantwoordelijkheid. Heeft de minister van onderwijs niet gezegd dat zo veel mogelijk jongeren naar het hoger onderwijs moeten?

Wij kennen ondertussen de kwalijke gevolgen van dit betreurenswaardig beleid. Daarom pleit Witte Sokken voor drastische maatregelen. Alle werkloze universitairen op leercontract. De grens voor de Polen moet terug open. En alle universiteiten moeten dicht. Voor onbepaalde tijd.

Behoud de gij

Gij/ge worden in de standaardtaal alleen gebruikt ter aanduiding van god en zijn archaïsch. Voor het overige zijn deze vormen regionaal (=dialectisch).

Uitspraken van deze strekking vindt men helaas maar al te vaak terug in zogenaamde taaladviesgidsen. Witte sokken betreurt deze uitspraken, die niet overeenkomen met het werkelijke taalgebruik. Wanneer gij, rondom u, uw oor te luisteren legt, waar hoort gij dan de jij-vorm gebruiken? Bij de Hollanders, zult gij zeggen. Maar wilt gij echt gelijk een Hollander praten? In de klas, tegen de leerlingen of in de leraarskamer, onder de taalprofessoren hoort ge wel eens een jij en jou. Maar denkt gij dat die dat thuis ook doen? En gelooft ge echt dat de BV's en de intellectuelen nog jijen en jouwen als ze niet op tv zijn? Velen gebruiken de jij vorm tegen hun kinderen, maar niet tegen volwassenen. Want wie wil nu kindertaal spreken?

Witte Sokken roept zijn lezers op om de gij vorm in ere te herstellen. Ge moet nooit meer twijfelen tussen jij en u want gij is jij én u. En ge moet niet meer blozen wanneer cafégesprekken verstommen omdat ge jij naar de ober hebt geroepen in plaats van gij naar de garcon. Ook in het schriftelijk taalgebruik moet de gij terugkomen. De spelling is gemakkelijker, het is altijd t of dt (en geen word jij maar wordt gij). En zeggen de taalbeheersingsguru's niet dat geschreven taal best zo nauw mogelijk aanleunt bij de spreektaal?

Awoert Delhaize

Lezers die in Brussel een Delhaize supermarkt aandoen herkennen deze situatie waarschijnlijk wel. U komt met uw welgevulde karretje aan de kassa, waar de cassière u een welgemeend bonsoir toelacht. U beantwoordt haar vriendelijke groet met een even welgemeende goedenavond. Plots verstart haar glimlach tot een paniekerige grijns en ziet u haar vol afgrijzen denken: "C'est pas vrai, pourquoi ne parle-t-il pas le français comme tout le monde?". Nadat ze al uw aankopen met een uitdrukkingloze blik heeft ingetikt, noemt ze het bedrag onverstoorbaar in het frans. U geeft zich niet gewonnen en u vraagt traag en nadrukkelijk, opdat ze het goed zou verstaan, hoeveel maaltijdcheques van zes Euro dit zijn. Zij doet alsof ze u niet begrijpt, hoewel zij, als Brusselse, al vanaf het derde leerjaar lagere school Nederlands heeft geleerd. U geeft eindelijk toe en scheldt haar uit in onberispelijk Frans, terwijl zij met trillende onderlip haar tranen verbijt.

Beseft u wat u heeft aangericht? Is het de schuld van dit arme laaggeschoolde wicht dat zij onze taal niet ten gronde beheerst? Weet u wel hoe bedroefelijk de kwaliteit is van het franstalig onderwijs? Een gediplomeerde van dit net heeft weinig kansen in het leven en mag blij zijn dat iemand zich over haar ontfermt. Om het officiële Delhaisstandpunt te citeren:

Men moet bijvoorbeeld goed beseffen dat een eis tot perfecte tweetaligheid heel wat mensen (en niet in het minst de meerderheid van de laaggeschoolden) kansloos maakt op de arbeidsmarkt.

Omdat u met uw schelden het magere zelfbeeld van deze dames verder afbreekt, verzoekt Witte sokken zijn lezers met aandrang deze arme laaggeschoolden in hun waardigheid te laten. Laat het schelden en bewaar uw gemoedsrust. Witte sokken beveelt de warenhuizen van de familie Colruyt aan, die er al generaties in slaagt om -aan de laagste prijs- haar Nederlandstalig clienteel onberispelijk in de eigen taal te woord te staan.