Leve de Post

Sedert enige jaren biedt de overheid aan de burger, die het genoegen heeft zich een computer met internetaansluiting te mogen veroorloven, de mogelijkheid om over officiële aangelegenheden ingelicht te worden via de website belgium.be. Boodschappen verspreid via dit medium worden geacht zo geloofwaardig te zijn, alsof er aan elke webpagina een wassen lakzegel bevestigd is. Om die reden besloten wij, gepriviligieerd met computer en internetverbinding, op dit informatiekanaal te vertrouwen bij het wijzigen van onze verblijfplaats.

Na uitvoerige consultatie van het federale informatiekanaal bleek dat onderstaande instellingen automatisch worden verwittigd van een adreswijziging:

• de sociale zekerheidsinstellingen ;
• de uitbetalingskassen voor werkloosheidsuitkeringen ;
• kinderbijslagfondsen ;
• kassen voor jaarlijkse vakantie ;
• ziekenfondsen ;
• OCMW’s ;
• Arbeidsongevallenverzekeraars ;
• fondsen voor bestaanszekerheid ;
• gewestelijke huisvestingsmaatschappijen ;
• kind en gezin ;
• VDAB, BGDA.

Groot was onze verbazing, toen bleek dat de RVA, behorende tot de groep der sociale zekerheidsinstellingen, niet op de hoogte was van bovenstaande mededeling. Toen wij de eerbiedwaardige instelling contacteerden voor een onbeduidende administratieve aangelegenheid, verklaarde de plichtsbewuste ambtenaar zich onbevoegd voor het behandelen van ons dossier. Volgens zijn gegevens vertoefden wij nog steeds op onze oude woonplaats. “U moet zich wenden tot uw vorig kantoor en uw adreswijziging schriftelijk melden”. Met deze woorden sloot de kordate functionaris ons onderhoud vriendelijk, maar beslist af.

Omdat wij niet konden geloven dat de officiële federale portaalsite het bij het foute eind had, vermoedden wij een administratieve fout. Het zou zeker te wijten zijn aan een betreurenswaardige vergissing van een slordige bevolkingsambtenaar. Helaas, na telefonisch overleg met ons gemeentehuis, bleek dit niet het geval. “Volgens het bevolkingsregister woont u inderdaad waar u beweert te wonen.’

Misschien kon het Rijksregister ons wijzer maken. Helaas, de bevoegde attaché van dit gerespecteerde instituut verklaarde zich onbevoegd tijdens een telefonisch onderhoud. “Als u rechtmatig bent ingeschreven in uw gemeente, woont u waar u woont. Of de RVA dat weet of niet, dat is niet mijn bevoegdheid. Staat het op de federale portaalsite? Daar weet ik niets van.”

Maar kon de Kruispuntbank Sociale Zekerheid ons niet voorthelpen? De enige taak van deze openbare instelling is sociale zekerheidsinstellingen toegang te verschaffen tot de gegevens van het Rijksregister. De hulpzame Service Desk beambte van dit nieuwe instituut verzekerde ons dat de Kruispuntbank weldegelijk de juiste informatie aan de RVA verschaft, maar dat zij vermoedde dat deze Rijksdienst er niet veel mee aanvangt.

Witte sokken roept zijn lezers op om in het vervolg geen geloof meer te hechten aan officiële bronnen en zijn adreswijziging schriftelijk te melden. Het eerbiedwaardige postinstituut, helaas ook ten slachtoffer aan wilde informatiseringsdrang, biedt hiervoor speciaal bestemde en democratisch geprijsde formulieren aan.

The proof of the pudding...

Vier weken voor Kerstmis hebben we voor het kerstfeest van de Witte sokkenredactie een kerstpudding bereid. Christmas pudding of plumpudding is een typisch Engelse bereiding die dient als afsluiting van het kerstdiner.

Deze pudding is niet alleen bijzonder smakelijk, maar ook extreem voedzaam. Naast gedroogde vruchten en noten, bevat kerstpudding ook een behoorlijke portie dierlijke vetten, wat hem bijzonder geschikt maakt als basisvoeding voor de lange afstandsloper.

Omdat de proof of the pudding in the eating is, verkozen wij om ons Witte sokken recept te bewaren tot na ons jaarlijks kerstdiner. Nu willen we echter onze trouwe lezer dit geslaagd recept niet onthouden.

Droge ingrediënten

• 100 g bloem
• 200 g broodkruim
• 250 g suet (gedroogd runderniervet, neem het mee als souvenier uit Engeland, of koop het in de Engelse supermarkt in Everberg)
• 250 g bruine suiker
• 500 g mixed peel gemengd met gedroogde vruchten (ook te verkrijgen in de eerder genoemd supermarkt)
• 100 g amandelschijfjes
• 100 g geconfijte kersen
• 125 g rozijnen
• 1 tl gemengde kruiden
• 0,5 tl kaneel
• snuifje zout
• nootmuskaat

Natte ingrediënten

• sap van 1 appelsien (sinaasappel voor de Hollanders)
  
• sap van 1 citroen
• 50 ml cognac
• 4 eieren
• 150 ml melk

Bereiding

1. Meng de droge ingrediënten in een grote kom.
2. Voeg de natte ingrediënten toe en meng met de droge ingrediënten.
3. Giet alles in een ronde pyrex pot met deksel. (U kunt het ook een een tulbandvorm gieten en afdekken met zilverpapier (aluminiumfolie voor de Hollanders)).
4. Plaats de pyrex pot met deksel en inhoud op een omgekeerde schotel of op een stoomrooster in een grote soepcasserol (H: kookpot).
5. Voeg water toe tot aan de bodem van de pyrex pot en laat vijf uur stomen. Voeg regelmatig water toe. Na vijf uur stomen is de inhoud van de pot pudding geworden.
   
6. Laat afkoelen en plaats de pyrex pot met pudding en deksel in een koele donker ruimte.
7. Laat vier weken staan. Besprenkel iedere week met cognac.
   

Serveren

1. Plaats de pyrex pot met deksel en inhoud op een omgekeerde schotel of op een stoomrooster in een grote soepcasserol (H: kookpot).
2. Voeg water toe tot aan de bodem van de pyrex pot en laat twee uur stomen. Voeg regelmatig water toe.
3. Zet de kerstpudding met de vlakke kant (bovenkant in de pyrex pot) op een groot bord.
4. Glimlach breed. U vat nu het hoogtepunt van het kersdiner aan.
   

Red het socialisme

Zoals onze trouwe lezers weten, houdt deze publicatie zich niet bezig met de actualiteit en de waan van de dag. Bij ons geen geïmproviseerde gazettenklap of geanimeerde toogpraat. Daarvoor bestaan er andere media. Witte sokken staat voor kwaliteit. Wij leveren onze bijdrage tot het maatschappelijk debat door onze diepzinnige beschouwingen over de teloorgang van onze traditionele waarden. Grondige analyses van lange termijntrends, daarvoor kunt u op ons rekenen.

Eén van de lange termijntrends die ons diep bedroeft, is de slechte naam die het socialisme tegenwoordig heeft. Deze wijze leer placht te strijden voor de vooruitgang en verheffing van het werkvolk. Helaas keerde het voorwerp van deze strijd, bekoord door de verlokkingen van het kapitalisme, zijn rug naar links en het gezicht naar rechts. Indertijd droeg het socialisme met fierheid het epitheton goddeloos. Ook het begrip biefstukkensocialisme kan nog als een compliment beschouwd worden.

Helaas heeft de decadente tijdsgeest het socialisme andere adjectieven toebedacht. Het begon met salonsocialisme. Dan werd het spuitwatersocialisme. Dit scheldwoord is niet alleen te danken aan de veranderende tijdsgeest. Ook de partij zelf had er een niet onbelangrijk aandeel in toen ze haar naam veranderde in Spa. Wanhopige pogingen om zich aan te passen aan de tijdsgeest, resulteerden in de termen afgunstsocialisme en kassasocialisme.

Wij kunnen het niet langer aanzien. Witte sokken roept zijn lezers op om het socialisme in zijn oorspronkelijke glorie te herstellen. Onthoud u van pejoratieve adjectieven en stuur uw werkvolk terug naar de ware schaapstal.

0110 voor verdraagzaamheid

Deze middag hadden wij het genoegen om in familiekring op TMF de rechtstreekse uitzending van de 0110 concerten voor verdraagzaamheid te mogen bijwonen. De Vlaamse muziekwereld zou vandaag samenkomen om de brave burger te waarschuwen voor de gevaren van extreem rechts.

Helaas, niet één noot muziek hebben we mogen horen. In plaats daarvan stond een man van middelbare leeftijd in bouwvakkerstijl, ontbloot bovenlijf, flesje Jupiler in de hand, met een stem die dringend scholing behoeft, wanhopig naar Mia te vragen. Op het Brussels podium schreeuwde een zestiger, met veelzeggende wallen onder zijn kleine oogjes, met zijn schorre doorrookte stem luidkeels putain, putain. Dit woord wensen we onvertaald te laten. Witte sokken is een beschaafde blog.

Het geheel werd aan elkaar gepraat door presentatrices die mekaar beconcurreerden op het vlak van het aantal piercings. Piercings, die zoals blijkt uit de vlijmscherpe maatschappelijke analyses van Dr. Dalrymple, eerder passen in de gevangeniskeuken, dan op een vooraanstaand medium als TMF.

Als deze zogenaamde muziekwereld de enigen zijn die kunnen oproepen tot verdraagzaamheid, kunnen we niet anders dan samen met professor Kinneging vaststellen dat deze maatschappij in een diepe morele crisis zit. We zouden zelfs hopen dat extreem rechts aan de macht komt om de goede zeden en de goede smaak te herstellen.

Daarom roept Witte sokken de muziekwereld met aandrang op om de de organisatie van de concerten tegen onverdraagzaamheid op zich nemen. Want, waar was nu het Collegium Vocale? En het Bl!ndmankwartet? De diepe tonen van de pianoforte van Jos Van Immerseel hebben we niet mogen aanhoren. Zijn niet de grote namen uit de muziek de beste garantie tegen onverdraagzaamheid. Gebruikte Beethoven niet al de tekst Ode an die Freude met de beroemde strofe 'Alle Menschen werden Brüder'?

Meer basisrechten voor onze jeugd

Onlangs maakte de spreekbuis van de Vlaamse Jeugdraad in het radio 1 programma Lopende Zaken voor gans Vlaanderen bekend dat een rijbewijs een basisrecht is voor de jeugd.

Wij willen ons volgaarne aansluiten bij dit standpunt. Zonder rijbewijs is onze jeugd verstoken van een sociaal leven en is zij voor eeuwig gekluisterd aan de ouderlijke woonst. U wil toch ook niet dat jongeren zich voor hun mobiliteitsbehoeften noodgedwongen moeten wenden tot minderwaardige vervoersmiddelen als bus of trein, om van de fiets maar te zwijgen. Inderdaad, het basisrecht op een rijbewijs misstaat niet tussen de andere basisrechten uit de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Wat zijn recht op onderwijs, huisvesting, voeding en geneeskundige zorgen nog waard zonder rijbewijs? Ook in basisrechten moeten er prioriteiten zijn.

Witte sokken roept zijn jonge lezers op om massaal in de pen te kruipen en brieven te sturen naar de Hoge Commissaris van de Mensenrechten. Het recht op rijbewijs moet onverwijld in de Universele Verklaring. Op die manier blijft het recht op rijbewijs geen louter Vlaamse aangelegenheid, maar kunnen onze medejongeren uit Somalië, Bangladesh en Burkina Faso meedoen met het opwarmen van de aardbol. U wil toch niet dat iemand zou durven denken dat de Vlaamse jeugd alleen maar met zichzelf begaan is.